مقدمه

در سال‌های اخیر، با تغییرات بنیادی در مدل‌های لایسنس‌گذاری شرکت‌های بزرگ حوزه مجازی‌سازی، از جمله VMware ESXi، بسیاری از سازمان‌های ایرانی با چالش‌هایی جدی مواجه شده‌اند: هزینه‌های نامشخص، وابستگی به تأمین‌کنندگان خارجی، ریسک توقف پشتیبانی و تأثیرپذیری از تحریم‌ها.
در چنین شرایطی، راهکارهای بومی‌سازی‌شده مانند PersianVM به‌عنوان فرصتی بلندمدت مطرح شده‌اند. این مقاله بررسی می‌کند چرا اکنون بهترین زمان برای بازنگری زیرساخت مجازی‌سازی و مهاجرت از VMware است و چگونه یک سازمان می‌تواند این مسیر را با کم‌ترین ریسک طی کند.

وضعیت فعلی در بازار ایران

پس از سال‌ها استفاده گسترده از VMware، دو روند کلیدی دیده شده است:

• اولاً، مدل لایسنس‌گذاری VMware به سمت «Subscription» رفته است . یعنی هزینه‌ها از هزینهٔ ابتدایی (CAPEX) به هزینهٔ مستمر (OPEX) تبدیل شده‌اند.
• ثانیاً، سازمان‌های داخلی بیش از گذشته با چالش‌های تأمین، بروزرسانی و پشتیبانی مواجه شده‌اند؛ مخصوصاً در شرایط تحریمی و محدودیت‌های بین‌المللی.
  نتیجتاً، بسیاری از مدیران IT اکنون به این فکر افتاده‌اند که «چه می‌شود اگر یکی از قطعات حیاتی زیرساخت مجازی ما با مشکل روبرو شود؟»
  در این بستر، مجازی‌سازی بومی و راهکارهایی که از داخل کشور پشتیبانی می‌شوند، به‌عنوان گزینه‌ای جدی مطرح‌اند.

چرا اکنون زمان مهاجرت است؟

چند عامل اصلی این فرصت را ایجاد کرده‌اند:

1. ریسک لایسنس و پشتیبانی خارجی: با مدل Subscription، سازمان‌ها باید هر سال هزینه بیشتری بپردازند و در عین حال همواره تحت تأثیر شرایط بین‌المللی و تحریم‌ها هستند.
2. هزینه کل مالکیت (TCO) رو به افزایش: وقتی هزینه اولیه پایین بود، مهاجرت سخت‌تر دیده می‌شد، اما اکنون با هزینه‌های نگهداری بالا، بازنگری معنی پیدا کرده است.
3. نیاز به انطباق با مقررات ملی و امنیت داده‌ها: بسیاری از سازمان‌های حساس برای پاسخ به الزامات امنیتی و حاکمیت داده، به راهکار بومی نیاز دارند.
4. پشتیبانی داخلی و امکان کنترل بیشتر: انتخاب راهکار بومی یعنی ارتباط نزدیک با تیم فنی، دسترسی سریع‌تر به خدمات و کمتر بودن وابستگی به شرایط خارجی.

گزینه‌های پیش روی سازمان‌ها

سازمان‌ها در مواجهه با این چالش‌ها معمولاً سه مسیر دارند:

• مسیر اول: ادامه با VMware —هزینه و ریسک افزایش می‌یابد.
• مسیر دوم: تغییر به گزینه‌های بین‌المللی دیگر (مثلاً Hyper‑V، KVM) — ممکن است کاهش وابستگی ایجاد کند، ولی پشتیبانی داخلی ضعیف‌تر دارد.
• مسیر سوم: مهاجرت به راهکار بومی مانند PersianVM — استقلال زیرساختی، کنترل بیشتر، و هزینه‌هایی که قابل پیش‌بینی‌تر هستند.

PersianVM چیست و چرا می‌تواند گزینهٔ شما باشد؟

PersianVM محصولی بومی است که با در نظر گرفتن نیازهای شرکت‌های ایرانی طراحی شده است:

• امنیت مطابق با مقررات ملی و گواهی‌های مرتبط (افتا، پدافند غیرعامل).
• پشتیبانی داخلی، تیم فنی ایرانی و ارتباط مستقیم.
• امکان مهاجرت از VMware و پلتفرم‌های دیگر با کم‌ترین وقفه.
• مدل هزینه‌ای شفاف و کنترل‌شدنی — برخلاف مدل‌های Subscription.
  اگر سازمان شما دغدغه هزینه، تامین لایسنس، بروزرسانی و وابستگی خارجی دارد، PersianVM می‌تواند راهکار هوشمندانه‌ای باشد.

قدم بعدی برای سازمان شما

چنانچه تمایل دارید مسئله را عمیق‌تر بررسی کنید:

• مرحله اول: یک ارزیابی سریع از وضعیت فعلی (inventory VMها، وابستگی‌ها، هزینه‌های جاری).
• مرحله دوم: دانلود رایگان وایت‌پیپر «Business Case مهاجرت از VMware به PersianVM» (گیتد) و مقایسه عددی.
• مرحله سوم: رزرو یک دموی رایگان PersianVM یا اجرای PoC دو هفته‌ای برای آزمایش محصول در محیط شما.

نتیجه‌گیری

مشکلات لایسنس، هزینه‌های مستمر و وابستگی خارجی، اینک واقعیت‌هایی هستند که مدیران فناوری باید با آن‌ها روبرو شوند.
اما با انتخاب راهکار بومی و کنترل‌شده مانند PersianVM، می‌توان زیرساخت را به سمت استقلال، امنیت و پایداری هدایت کرد، و این فرصت را نباید از دست داد.

اگر آماده‌اید، روی لینک زیر کلیک کنید تا اولین قدم را بردارید: